Nasz serwis wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Używane one są do określenia statystyk odwiedzin naszego serwisu. Nie pobieramy żadnych informacji o naszych czytelnikach. Twoja przeglądarka domyślnie przechowuje pliki cookie - pamiętaj o tym. W każdej chwili możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki.

Zgadzam się - schowaj ten komunikat
Logo
Baner Strategia Baner Strategia
Baner Projekty
Baner Kontakt


Ratafia

Zgłaszający:

Zbigniew Janeczek, Eufeminów, gm. Brzeziny

Producentem nalewki pn. ?ratafia? jest sołtys wsi Eufeminów w powiecie brzezińskim w województwie łódzkim.  Przepis, według którego przygotowywana jest ratafia, przekazywany jest w rodzinie żony producenta z pokolenia na pokolenie. Historia rodzinna mówi, że Wilhelm Fix (jego dziadkowie byli poddanymi Stanisława Leszczyńskiego króla Polski i księcia Lotaryngii) przeniósł się z Lotaryngii na ziemie polskie i zamieszkał na początku XIX wieku w Jasieniu (dziś gmina Rogów). O ile Francja kojarzy się z winnicami i produkcją win, to Lotaryngia słynie z gorzelni wytwarzających destylaty owocowe. Do produkcji ratafii wykorzystywane są owoce miękkie, zbierane w okolicy Eufeminowa, dodawane w kolejności dojrzewania: czarne jagody z lasu Wiączyńskiego, poziomki z pobliskich lasów, truskawki z upraw miejscowych, wiśnie z sadu producenta, porzeczki z sąsiednich upraw, czarny bez rosnący na miedzy i maliny z sąsiedniej wsi Jordanów. Ponadto niezbędny jest spirytus rozcieńczany wodą i cukier. Woda pochodzi z ujęcia własnego w gospodarstwie producenta i jest bardzo smaczna i wysokiej jakości. Do dziś stosowane są dwie metody wytwarzania destylatów z owoców. Pierwsza metoda ? owoce miażdży się i zostawia do fermentacji, która jest wynikiem pracy naturalnych drożdży znajdujących się w skórkach. W wyniku fermentacji następuje zmiana cukru na niskoprocentowy alkohol. Podgrzanie tego produktu i destylacja pozwala na uzyskanie alkoholu wysokoprocentowego. Druga metoda, stosowana w przypadku delikatnych owoców o subtelnym zapachu i smaku ? owoce dodaje się do wysokoprocentowego alkoholu i maceruje aby wyciągnąć cały aromat i smak. Po pewnym czasie uzyskany nalew destyluje się. Druga z opisywanych metod przypomina sposób wytwarzania nalewek. Tajniki produkcji mocnych alkoholi i wszelkich pochodnych produktów musiała być znana Wilhelmowi, dlatego nie dziwi fakt, że posiadał umiejętność wytwarzania bardzo zacnych nalewek. Po przeprowadzce do Polski musiał z pewnością dostosować recepturę do nowych warunków geograficznych i klimatycznych. Sporządzana przez Wilhelma nalewka była tak smaczna, że receptura stała się tajemnicą rodzinną przekazywaną z pokolenia na pokolenie. Na zachowanie receptury wpływ miał z pewnością syn Wilhelma, Roman Piotr Fix, który był ziemianinem i prawdopodobnie właścicielem gorzelni. Przepis pozostał w rodzinie i przetrwał do dziś. Pierwotnie, zgodnie z recepturą, do ratafii dolewano araku. Dodawanie araku do nalewki miało kilka aspektów. Po pierwsze aromat araku ?zabijał? zapach fuzla w gorzelnianych produktach. Po drugie aromatyzował nalewkę dodając jej szlachetności. Na przełomie XIX i XX wieku arak był łatwo dostępnym produktem. W Polsce w XVIII i XIX wieku, kiedy właściwie nie było przemysłu wódek smakowych, nalewki były powszechnie sporządzane w gospodarstwach domowych. Od roku 2007 w Eufeminowie przy okazji obchodów dnia patronki ? św. Eufemii, organizowany jest konkurs nalewek. Mamy nadzieję, że dzięki konkursowi uda się zachować stare, rodzinne receptury przygotowywania nalewek tak by przyszłe pokolenia mogły również cieszyć się ich smakiem.


Data publikacji tego materiału: Czwartek, 11 Września 2014 Godzina: 10:18.

Projekt i wykonanieWebInspiracje

Banery